Η υπόθεση της Σταυρούλας Λεβεντάκη είναι μία από τις υποθέσεις που συγκλόνισαν την Κρήτη το καλοκαίρι του 2026. Για περισσότερες από τρεις εβδομάδες, η οικογένειά της αναζητούσε απαντήσεις για το τι είχε συμβεί στη 45χρονη γυναίκα που εξαφανίστηκε ξαφνικά από τα Χανιά. Όσο περνούσαν οι ημέρες, οι ελπίδες ότι βρισκόταν ζωντανή άρχισαν να λιγοστεύουν. Τελικά, οι φόβοι των δικών της ανθρώπων επιβεβαιώθηκαν με τον πιο τραγικό τρόπο.
Για περισσότερες από τρεις εβδομάδες, η γυναίκα θεωρούνταν αγνοούμενη. Η οικογένειά της την αναζητούσε, οι αστυνομικές αρχές προσπαθούσαν να εντοπίσουν τα ίχνη της και όσοι γνώριζαν την υπόθεση ήλπιζαν ότι ίσως είχε συμβεί κάτι που θα εξηγούσε την ξαφνική εξαφάνισή της. Όσο όμως περνούσαν οι ημέρες χωρίς κανένα σημάδι ζωής, οι ελπίδες άρχισαν να λιγοστεύουν.
Η εξαφάνιση δηλώθηκε στις 8 Ιουνίου 2026, όμως οι αστυνομικοί διαπίστωσαν γρήγορα ότι τα ίχνη της γυναίκας είχαν χαθεί αρκετές ημέρες νωρίτερα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά την έρευνα, η τελευταία ημέρα κατά την οποία η Σταυρούλα Λεβεντάκη θεάθηκε ζωντανή ήταν η 30ή Μαΐου. Το γεγονός ότι μεσολάβησαν περίπου δέκα ημέρες μέχρι να ξεκινήσει επίσημα η αναζήτησή της δημιούργησε από την αρχή σοβαρές δυσκολίες στις έρευνες, καθώς πολύτιμα στοιχεία είχαν ήδη χαθεί ή αλλοιωθεί με το πέρασμα του χρόνου.
Από την πρώτη στιγμή οι αστυνομικοί επιχείρησαν να χαρτογραφήσουν κάθε κίνηση της 45χρονης κατά τις τελευταίες ώρες πριν εξαφανιστεί. Εξέτασαν το οικογενειακό και κοινωνικό της περιβάλλον, αναζήτησαν πληροφορίες για τις επαγγελματικές και προσωπικές της επαφές και προσπάθησαν να διαπιστώσουν αν υπήρχε κάποιος λόγος που θα μπορούσε να εξηγήσει μια ενδεχόμενη οικειοθελή αποχώρησή της. Παράλληλα, ελέγχθηκαν αεροπορικά και ακτοπλοϊκά δρομολόγια προκειμένου να διαπιστωθεί αν είχε εγκαταλείψει την Κρήτη, χωρίς όμως να προκύψει οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει ότι είχε ταξιδέψει.
Την ίδια στιγμή, η ανησυχία της οικογένειάς της μεγάλωνε καθημερινά. Οι συγγενείς της επέμεναν ότι η Σταυρούλα δεν ήταν άνθρωπος που θα εξαφανιζόταν χωρίς να επικοινωνήσει με τους δικούς της ανθρώπους. Όσο περνούσαν οι ημέρες χωρίς κάποιο νέο στοιχείο, τόσο ενισχυόταν η πεποίθηση ότι είχε συμβεί κάτι σοβαρό.
Καθώς οι έρευνες προχωρούσαν, οι αστυνομικοί άρχισαν να επικεντρώνονται όλο και περισσότερο σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Ήταν ο 43χρονος ενοικιαστής σπιτιού ιδιοκτησίας της Σταυρούλας Λεβεντάκη στο Βαρύπετρο Χανίων. Ο άνδρας ήταν ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που είχαν έρθει σε επαφή μαζί της την ημέρα που χάθηκαν τα ίχνη της. Αρχικά εμφανιζόταν συνεργάσιμος και δήλωνε πως δεν γνώριζε τίποτα για την εξαφάνισή της. Όσο όμως οι έρευνες προχωρούσαν, οι καταθέσεις του άρχισαν να παρουσιάζουν αντιφάσεις και ανακολουθίες που κίνησαν το ενδιαφέρον των ερευνητών.
Χρειάστηκαν περισσότερες από είκοσι ημέρες επίμονων ερευνών, δεκάδες καταθέσεις, ανάλυση βιντεοληπτικού υλικού, εγκληματολογικές εξετάσεις και εργαστηριακές αναλύσεις DNA μέχρι οι αστυνομικοί να καταφέρουν να συνθέσουν το παζλ της υπόθεσης. Όταν τελικά η αλήθεια άρχισε να αποκαλύπτεται, το μέγεθος της βίας που είχε ασκηθεί στη 45χρονη και οι ενέργειες που ακολούθησαν προκάλεσαν σοκ ακόμη και στους έμπειρους αξιωματικούς που χειρίζονταν την έρευνα.
Το πρωί της 30ής Μαΐου 2026 δεν προμήνυε τίποτα από όσα θα ακολουθούσαν. Η Σταυρούλα Λεβεντάκη βρισκόταν στο Βαρύπετρο Χανίων, όπου είχε μεταβεί για να τακτοποιήσει διάφορες προσωπικές υποχρεώσεις. Σύμφωνα με όσα προέκυψαν αργότερα από τις καταθέσεις μαρτύρων, η 45χρονη είχε οργανώσει την ημέρα της με τρόπο ώστε να κλείσει εκκρεμότητες πριν επιστρέψει στην πόλη των Χανίων.
Ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που τη συνάντησαν εκείνη την ημέρα ήταν εργάτης που είχε πραγματοποιήσει εργασίες σε χωράφι ιδιοκτησίας της. Ο ίδιος κατέθεσε ότι η Σταυρούλα επικοινώνησε μαζί του και του ζήτησε να περάσει άμεσα για να τον εξοφλήσει. Όπως ανέφερε αργότερα, της είχε προτείνει να τον πληρώσει κάποια άλλη ημέρα, αφού δεν υπήρχε ιδιαίτερη βιασύνη, όμως εκείνη επέμενε να τακτοποιήσει την οφειλή εκείνη τη στιγμή. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, του εξήγησε ότι θα έφευγε από το χωριό και δεν γνώριζε πότε θα επέστρεφε ξανά.
Αφού ολοκλήρωσε αυτή την υποχρέωση, φρόντισε να εξοφλήσει και έναν δεύτερο εργάτη. Εκτός από τα χρήματα και το εργόσημο που του όφειλε, του είχε ζητήσει να της φέρει και μερικά αυγά. Ο άνδρας πέρασε από το σημείο, της παρέδωσε όσα του είχε ζητήσει και αποχώρησε. Η λεπτομέρεια αυτή μπορεί να φαινόταν ασήμαντη εκείνη τη στιγμή, ωστόσο αργότερα αποδείχθηκε ιδιαίτερα χρήσιμη για τους αστυνομικούς, καθώς βοήθησε στην ανασύνθεση των τελευταίων κινήσεων της 45χρονης.
Οι μάρτυρες περιέγραψαν μία γυναίκα που δεν έδειχνε ανήσυχη ή φοβισμένη. Αντίθετα, φαινόταν να ακολουθεί το συνηθισμένο πρόγραμμά της και να ασχολείται με καθημερινές υποχρεώσεις. Τίποτα στη συμπεριφορά της δεν πρόδιδε ότι λίγες ώρες αργότερα θα χάνονταν τα ίχνη της.
Μετά τις συναντήσεις αυτές, η Σταυρούλα κατευθύνθηκε προς το σπίτι που νοίκιαζε σε έναν 43χρονο άνδρα στο Βαρύπετρο. Η επίσκεψη δεν ήταν τυχαία. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, συνήθιζε να επισκέπτεται το ακίνητο για να ελέγχει την κατάσταση του σπιτιού και να διαπιστώνει αν υπήρχαν ζημιές ή προβλήματα που απαιτούσαν επισκευή.
Ο ίδιος ο 43χρονος ανέφερε αργότερα ότι η γυναίκα έφτασε στο σπίτι κρατώντας δύο σακούλες. Η μία ήταν διάφανη και περιείχε αυγά. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, μόλις μπήκαν στο σπίτι άφησε τις σακούλες στον καναπέ και ξεκίνησε να ελέγχει τους χώρους του ακινήτου.
Το ακριβές χρονικό σημείο της άφιξής της επιβεβαιώθηκε και από κάμερες ασφαλείας της περιοχής. Οι εικόνες που ανακτήθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνας κατέγραψαν τη Σταυρούλα να κατευθύνεται προς τη μονοκατοικία περίπου στις 4:20 το απόγευμα. Ήταν η τελευταία φορά που εμφανίστηκε ζωντανή σε βιντεοληπτικό υλικό.
Οι αστυνομικοί αφιέρωσαν πολλές ώρες στην ανάλυση των καταγραφών από κάμερες ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής. Αναζήτησαν οποιοδήποτε στοιχείο θα μπορούσε να δείξει ότι η γυναίκα αποχώρησε από το σπίτι και συνέχισε την πορεία της προς τα Χανιά, όπως αρχικά υποστήριζε ο ενοικιαστής. Ωστόσο, δεν εντοπίστηκε κανένα πλάνο που να την δείχνει να βγαίνει από το ακίνητο.
Αντίθετα, όσο η έρευνα προχωρούσε, οι αστυνομικοί κατέληγαν όλο και πιο έντονα στο συμπέρασμα ότι η Σταυρούλα Λεβεντάκη δεν εγκατέλειψε ποτέ το σπίτι ζωντανή.
Παράλληλα, ιδιαίτερη σημασία απέκτησαν και τα δεδομένα του κινητού τηλεφώνου της. Σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν, το τηλέφωνό της σταμάτησε να εκπέμπει σήμα στην ευρύτερη περιοχή της Αγιάς. Από εκείνη τη στιγμή και μετά δεν καταγράφηκε καμία επικοινωνία, κανένα μήνυμα και καμία κίνηση που να δείχνει ότι η 45χρονη συνέχισε κανονικά τη ζωή της.
Χωρίς να το γνωρίζει κανείς εκείνη τη στιγμή, οι τελευταίες επιβεβαιωμένες κινήσεις της είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Οι άνθρωποι που την είδαν εκείνο το μεσημέρι, οι εργάτες που πληρώθηκαν για τη δουλειά τους, οι κάμερες που κατέγραψαν την άφιξή της στο σπίτι του ενοικιαστή και τα δεδομένα του κινητού της τηλεφώνου θα αποτελούσαν αργότερα τα πρώτα κομμάτια του παζλ που οι αστυνομικοί θα προσπαθούσαν να ενώσουν για να αποκαλύψουν τι πραγματικά συνέβη εκείνο το απόγευμα στο Βαρύπετρο.
Τις ώρες που ακολούθησαν, κανείς δεν αντιλήφθηκε αμέσως ότι κάτι είχε συμβεί στη Σταυρούλα Λεβεντάκη. Η 45χρονη ζούσε ανάμεσα στο Βαρύπετρο και τα Χανιά, είχε τις δικές της καθημερινές υποχρεώσεις και δεν βρισκόταν διαρκώς σε επικοινωνία με όλους τους συγγενείς της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να περάσουν αρκετές ημέρες μέχρι να σημάνει πραγματικά συναγερμός.
Ο αδελφός της, Γιάννης Λεβεντάκης, νοσηλευόταν εκείνο το διάστημα στο νοσοκομείο και δεν είχε καθημερινή επικοινωνία μαζί της. Όταν τελικά προσπάθησε να την αναζητήσει και διαπίστωσε ότι κανείς δεν γνώριζε πού βρίσκεται, άρχισε να ανησυχεί. Οι ημέρες περνούσαν χωρίς κανένα σημάδι ζωής και σταδιακά έγινε σαφές ότι η εξαφάνισή της δεν μπορούσε να εξηγηθεί ως μία απλή απομάκρυνση ή μία προσωπική επιλογή.
Η εξαφάνιση δηλώθηκε επισήμως στις 8 Ιουνίου. Μέχρι εκείνη τη στιγμή είχαν ήδη περάσει περίπου δέκα ημέρες από την τελευταία φορά που κάποιος είχε δει τη Σταυρούλα ζωντανή. Το γεγονός αυτό δυσκόλεψε σημαντικά το έργο των αστυνομικών, καθώς πολύτιμα ίχνη είχαν ήδη χαθεί, ενώ οποιοσδήποτε είχε θελήσει να εξαφανίσει αποδεικτικά στοιχεία είχε στη διάθεσή του αρκετό χρόνο για να το κάνει.
Από την πρώτη στιγμή οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Χανίων ξεκίνησαν να χαρτογραφούν τις τελευταίες ώρες της 45χρονης. Εξέτασαν το οικογενειακό, κοινωνικό και επαγγελματικό της περιβάλλον, συγκέντρωσαν καταθέσεις και προσπάθησαν να εντοπίσουν το τελευταίο σημείο στο οποίο βρέθηκε πριν χαθούν τα ίχνη της.
Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν έλεγχοι σε αεροπορικές και ακτοπλοϊκές εταιρείες προκειμένου να διαπιστωθεί αν είχε ταξιδέψει εκτός Κρήτης. Η έρευνα όμως δεν έδειξε καμία κράτηση εισιτηρίου στο όνομά της. Επιπλέον, δεν υπήρχε καμία οικονομική δραστηριότητα, καμία επικοινωνία και κανένα στοιχείο που να δείχνει ότι η Σταυρούλα είχε αποφασίσει να εξαφανιστεί οικειοθελώς.
Όσο προχωρούσε η έρευνα, οι αστυνομικοί επέστρεφαν συνεχώς σε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο. Ήταν ο 43χρονος ενοικιαστής του σπιτιού στο οποίο είχε μεταβεί η γυναίκα το απόγευμα της 30ής Μαΐου. Ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που παραδεχόταν ότι είχε δει τη Σταυρούλα πριν χαθούν τα ίχνη της και για τον λόγο αυτό βρέθηκε από πολύ νωρίς στο επίκεντρο των ερευνών.
Ο ίδιος υποστήριζε ότι η γυναίκα έφυγε κανονικά από το σπίτι του και συνέχισε την πορεία της προς τα Χανιά. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, η επίσκεψη ήταν σύντομη και δεν συνέβη τίποτα ασυνήθιστο. Οι εξηγήσεις του όμως άρχισαν σταδιακά να παρουσιάζουν κενά και αντιφάσεις.
Σε διαδοχικές καταθέσεις του έδινε διαφορετικές λεπτομέρειες για τις κινήσεις της 45χρονης και για όσα είχαν συζητήσει εκείνη την ημέρα. Οι αστυνομικοί παρατήρησαν ότι αρκετά από τα στοιχεία που ανέφερε δεν συμφωνούσαν με τις μαρτυρίες άλλων προσώπων ούτε με τα δεδομένα που συγκεντρώνονταν από τις έρευνες.
Την ίδια στιγμή, ο 43χρονος φαινόταν να προσπαθεί να κατευθύνει την προσοχή των αρχών προς άλλες κατευθύνσεις. Σύμφωνα με όσα προέκυψαν αργότερα, μιλούσε συχνά για διαφωνίες που υποτίθεται ότι υπήρχαν ανάμεσα στη Σταυρούλα και τον αδελφό της. Σε ορισμένες περιπτώσεις άφηνε να εννοηθεί ότι οι σχέσεις τους δεν ήταν καλές και ότι υπήρχαν οικονομικές ή περιουσιακές διαφορές μεταξύ τους.
Αργότερα προχώρησε ακόμη περισσότερο. Υποστήριξε ότι δεχόταν απειλές και ότι άγνωστα άτομα τον είχαν επισκεφθεί με σκοπό να τον εκφοβίσουν. Σε δημόσιες τοποθετήσεις του έκανε λόγο για ένοπλους άνδρες που, όπως ισχυριζόταν, συνδέονταν με τον αδελφό της αγνοούμενης. Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν επιβεβαιώθηκαν ποτέ από την έρευνα και οι αστυνομικοί συνέχισαν να αντιμετωπίζουν τον 43χρονο ως πρόσωπο ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.
Παράλληλα, ο τρόπος με τον οποίο εμφανιζόταν να ανησυχεί για την εξαφάνιση της γυναίκας προκάλεσε αργότερα έντονες αντιδράσεις. Σε τηλεφωνικές συνομιλίες με τον αδελφό της εξέφραζε υποτίθεται αγωνία για την τύχη της και δήλωνε ότι ήθελε όσο τίποτα άλλο να βρεθεί ζωντανή. Την ίδια στιγμή όμως, όπως αποκαλύφθηκε αργότερα, οι αστυνομικοί είχαν ήδη αρχίσει να συγκεντρώνουν στοιχεία που έδειχναν ότι η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική.
Όσο οι ημέρες περνούσαν, ο κλοιός γύρω από τον 43χρονο άρχισε να στενεύει. Οι αστυνομικοί συνέχιζαν να εξετάζουν μαρτυρίες, να συλλέγουν βιντεοληπτικό υλικό και να αναλύουν κάθε διαθέσιμο στοιχείο. Σύντομα θα έβρισκαν τα πρώτα ευρήματα που όχι μόνο θα κατέρριπταν τους ισχυρισμούς του, αλλά θα οδηγούσαν ολόκληρη την έρευνα σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση.
Καθώς οι ημέρες περνούσαν και η Σταυρούλα Λεβεντάκη παρέμενε άφαντη, οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Χανίων άρχισαν να συγκεντρώνουν όλο και περισσότερα στοιχεία που δεν ταίριαζαν με όσα υποστήριζε ο 43χρονος ενοικιαστής. Παρότι εκείνος επέμενε ότι η γυναίκα είχε φύγει από το σπίτι του το απόγευμα της 30ής Μαΐου, τα ευρήματα της έρευνας άρχισαν σταδιακά να καταρρίπτουν την εκδοχή του.
Οι αστυνομικοί ξεκίνησαν να συλλέγουν και να αναλύουν μεγάλο όγκο βιντεοληπτικού υλικού από κάμερες ασφαλείας της ευρύτερης περιοχής. Ήταν μια χρονοβόρα διαδικασία που απαιτούσε την παρακολούθηση δεκάδων ωρών καταγραφών προκειμένου να ανασυνθέσουν με ακρίβεια τις κινήσεις τόσο της 45χρονης όσο και του βασικού υπόπτου.
Οι εικόνες που κατάφεραν να συγκεντρώσουν επιβεβαίωσαν ότι η Σταυρούλα έφτασε στο σπίτι του ενοικιαστή το απόγευμα της 30ής Μαΐου. Καμία κάμερα όμως δεν την κατέγραψε να αποχωρεί από το σημείο. Οι αστυνομικοί εξέτασαν κάθε πιθανή διαδρομή διαφυγής και κάθε σημείο από το οποίο θα μπορούσε να είχε φύγει χωρίς να γίνει αντιληπτή. Παρά τις προσπάθειες αυτές, δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο που να αποδεικνύει ότι εγκατέλειψε ποτέ το ακίνητο.
Την ίδια στιγμή, το βιντεοληπτικό υλικό αποκάλυπτε κινήσεις του 43χρονου που δεν συμφωνούσαν με όσα είχε καταθέσει. Σύμφωνα με τις πληροφορίες της έρευνας, σε καταγραφές εμφανιζόταν να αποχωρεί με όχημα από το σπίτι, παρά το γεγονός ότι είχε αρνηθεί πως είχε πραγματοποιήσει συγκεκριμένες μετακινήσεις εκείνες τις ώρες. Οι αντιφάσεις αυτές άρχισαν να αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για τους ερευνητές.
Παράλληλα, οι αρχές εστίασαν και στο καταγραφικό σύστημα των καμερών που υπήρχε στο ακίνητο. Κατά τη διάρκεια της έρευνας προέκυψε ότι μέρος του βιντεοληπτικού υλικού είχε διαγραφεί. Ωστόσο, οι ειδικοί κατάφεραν να ανακτήσουν αρχεία που ο δράστης πίστευε πως είχαν χαθεί οριστικά. Οι εικόνες αυτές ενίσχυσαν ακόμη περισσότερο την πεποίθηση ότι η Σταυρούλα είχε μπει στο σπίτι χωρίς να βγει ποτέ από αυτό.
Το επόμενο καθοριστικό βήμα ήταν η εγκληματολογική διερεύνηση του σπιτιού και του οχήματος που χρησιμοποιούσε ο 43χρονος. Εξειδικευμένα κλιμάκια της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών πραγματοποίησαν εξονυχιστικούς ελέγχους σε κάθε χώρο του ακινήτου. Παρότι το σπίτι έδειχνε καθαρό και δεν υπήρχαν εμφανή ίχνη που να παραπέμπουν σε σκηνή εγκλήματος, οι ερευνητές δεν περιορίστηκαν σε όσα φαίνονταν με γυμνό μάτι.
Για τον λόγο αυτό χρησιμοποίησαν το Bluestar, ένα ειδικό χημικό αντιδραστήριο που χρησιμοποιείται διεθνώς για τον εντοπισμό κρυμμένων ιχνών αίματος. Το συγκεκριμένο υλικό αντιδρά με τον σίδηρο που περιέχεται στην αιμοσφαιρίνη και παράγει χαρακτηριστική μπλε φωταύγεια, αποκαλύπτοντας κηλίδες αίματος ακόμη και σε επιφάνειες που έχουν καθαριστεί επανειλημμένα.
Τα αποτελέσματα ήταν καθοριστικά.
Παρά τις προσπάθειες καθαρισμού, οι εγκληματολόγοι εντόπισαν ίχνη αίματος σε διάφορα σημεία του σπιτιού. Κηλίδες βρέθηκαν στο πάτωμα, σε αντικείμενα του χώρου, σε ντουλάπες, αλλά και πάνω σε αντικείμενα που φέρεται να χρησιμοποιήθηκαν κατά τον καθαρισμό. Ανάμεσα στα ευρήματα που προκάλεσαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον ήταν ίχνη αίματος πάνω σε σφουγγαρίστρα και στο κοντάρι της.
Οι ερευνητές εκτίμησαν ότι ο δράστης είχε καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να εξαφανίσει κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να τον συνδέσει με το έγκλημα. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τους, είχε καθαρίσει επανειλημμένα τους χώρους του σπιτιού, χρησιμοποιώντας νερό, καθαριστικά και χλωρίνη. Παρ’ όλα αυτά, μικροσκοπικά ίχνη παρέμειναν και αποκαλύφθηκαν χάρη στις εγκληματολογικές μεθόδους.
Ανάλογα ευρήματα εντοπίστηκαν και στο λευκό βαν που χρησιμοποιούσε ο 43χρονος. Κατά την εξέταση του οχήματος βρέθηκαν κηλίδες αίματος που δεν μπορούσαν να εξηγηθούν από τις καταθέσεις του. Η ανακάλυψη αυτή απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν οι αστυνομικοί άρχισαν να εξετάζουν το ενδεχόμενο το συγκεκριμένο όχημα να είχε χρησιμοποιηθεί για τη μεταφορά της σορού.
Όλα τα δείγματα συλλέχθηκαν και στάλθηκαν για εργαστηριακή ανάλυση. Παράλληλα, οι αστυνομικοί έλαβαν δείγματα γενετικού υλικού από συγγενείς της Σταυρούλας Λεβεντάκη προκειμένου να πραγματοποιηθούν συγκριτικές εξετάσεις DNA.
Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά.
Οι επιστήμονες κατάφεραν να απομονώσουν γενετικό υλικό από τις κηλίδες αίματος που είχαν βρεθεί στο σπίτι και στο όχημα. Η συγκριτική ανάλυση έδειξε με εξαιρετικά υψηλό βαθμό βεβαιότητας ότι το αίμα ανήκε στη Σταυρούλα Λεβεντάκη.
Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η υπόθεση άλλαξε οριστικά χαρακτήρα. Δεν επρόκειτο πλέον για μία ανεξήγητη εξαφάνιση. Οι αστυνομικοί είχαν πλέον στα χέρια τους ισχυρά εγκληματολογικά ευρήματα που αποδείκνυαν ότι η γυναίκα είχε αιμορραγήσει μέσα στο σπίτι του 43χρονου και ότι ο ίδιος είχε αποκρύψει κρίσιμα στοιχεία από τις αρχές.
Ο κλοιός γύρω από τον βασικό ύποπτο άρχισε να στενεύει ασφυκτικά. Κάθε νέο εύρημα κατέρριπτε έναν ακόμη ισχυρισμό του και κάθε εργαστηριακή ανάλυση ενίσχυε την πεποίθηση των ερευνητών ότι βρίσκονταν πλέον πολύ κοντά στην αλήθεια. Αυτό που απέμενε ήταν να ανακαλύψουν πού βρισκόταν η Σταυρούλα Λεβεντάκη και τι ακριβώς είχε συμβεί μέσα στο σπίτι το απόγευμα της 30ής Μαΐου.
Μέχρι εκείνο το σημείο, οι αστυνομικοί είχαν ήδη συγκεντρώσει ένα ισχυρό αποδεικτικό υλικό. Οι αντιφάσεις στις καταθέσεις του 43χρονου, τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, τα στοιχεία από τις τηλεπικοινωνίες, τα ίχνη αίματος που βρέθηκαν στο σπίτι και στο βαν, αλλά και τα αποτελέσματα των εξετάσεων DNA είχαν αρχίσει να συνθέτουν μια ξεκάθαρη εικόνα για όσα είχαν συμβεί.
Παράλληλα, οι έρευνες επεκτάθηκαν και σε χώρους που γνώριζε καλά ο 43χρονος. Οι αστυνομικοί χαρτογραφούσαν τις καθημερινές του κινήσεις, τα μέρη όπου εργαζόταν και τα αγροτεμάχια που χρησιμοποιούσε συχνά. Την ίδια περίοδο ο ίδιος βρισκόταν συνεχώς στο επίκεντρο της έρευνας, καθώς καλούνταν επανειλημμένα να δώσει εξηγήσεις για τα νέα στοιχεία που προέκυπταν.
Στις 19 Ιουνίου οι αρχές αναζήτησαν ξανά τον 43χρονο, όμως δεν κατάφεραν αρχικά να τον εντοπίσουν. Για αρκετές ώρες παρέμενε εξαφανισμένος, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τις υποψίες των ερευνητών. Τελικά εντοπίστηκε και συνελήφθη στο πλαίσιο διαφορετικής υπόθεσης που αφορούσε καλλιέργεια κάνναβης στην περιοχή των Χανίων.
Οι αστυνομικοί συνέχισαν να τον εξετάζουν για την εξαφάνιση της Σταυρούλας Λεβεντάκη, παρουσιάζοντάς του σταδιακά τα στοιχεία που είχαν συγκεντρώσει. Όσο περνούσαν οι ώρες, οι δυνατότητες αμφισβήτησης των ευρημάτων μειώνονταν. Τα εγκληματολογικά αποτελέσματα ήταν σαφή, ενώ οι καταθέσεις του συγκρούονταν πλέον με αποδείξεις που δεν μπορούσαν εύκολα να αμφισβητηθούν.
Έπειτα από πολλές ώρες εξέτασης, ο 43χρονος τελικά ομολόγησε.
Σύμφωνα με όσα φέρεται να κατέθεσε, η Σταυρούλα Λεβεντάκη έφτασε στο σπίτι του το απόγευμα της 30ής Μαΐου για να ελέγξει την κατάσταση του ακινήτου που του νοίκιαζε. Όπως υποστήριξε, η γυναίκα άρχισε να παρατηρεί φθορές και προβλήματα στο σπίτι, γεγονός που οδήγησε σε έντονη λογομαχία.
Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ανάμεσά τους υπήρχε παλαιότερη ερωτική σχέση και ότι εκείνη επιθυμούσε να συνεχιστεί, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε. Υποστήριξε ακόμη ότι η γυναίκα τον απείλησε πως θα ενημέρωνε τη σύζυγό του και θα προχωρούσε σε καταγγελίες σε βάρος του. Οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί εξετάζονται από τις αρχές και δεν έχουν επιβεβαιωθεί από την έρευνα.
Σύμφωνα πάντα με όσα φέρεται να υποστήριξε, η ένταση κλιμακώθηκε μέσα στο σπίτι και ακολούθησε βίαιος καβγάς.
Ο 43χρονος παραδέχθηκε ότι τη χτύπησε αρχικά στο κεφάλι με γυάλινο μπουκάλι. Η Σταυρούλα άρχισε να φωνάζει ζητώντας βοήθεια και τότε, όπως είπε, προσπάθησε να της κλείσει το στόμα χρησιμοποιώντας μονωτική ταινία.
Ωστόσο η γυναίκα συνέχισε να αντιδρά.
Στη συνέχεια, σύμφωνα με την κατάθεσή του, πήρε ένα κουζινομάχαιρο και τη χτύπησε δύο φορές στο στήθος. Όπως φέρεται να είπε, πίστεψε ότι είχε πεθάνει και απομακρύνθηκε προσωρινά από το δωμάτιο.
Λίγη ώρα αργότερα όμως αντιλήφθηκε ότι η 45χρονη εξακολουθούσε να είναι ζωντανή.
Σύμφωνα με την ομολογία του, επέστρεψε ξανά στον χώρο και αυτή τη φορά χρησιμοποίησε ένα κούτσουρο από το τζάκι, με το οποίο τη χτύπησε στο κεφάλι. Ήταν το τελευταίο στάδιο της επίθεσης που, σύμφωνα με τα ιατροδικαστικά ευρήματα, συνδέεται με τα τραύματα που προκάλεσαν τον θανάσιμο τραυματισμό.
Αμέσως μετά ξεκίνησε η προσπάθεια απόκρυψης του εγκλήματος.
Ο 43χρονος φέρεται να παραδέχθηκε ότι άρχισε να καθαρίζει το σπίτι, προσπαθώντας να εξαφανίσει κάθε ίχνος αίματος. Σφουγγάρισε επανειλημμένα τους χώρους, χρησιμοποίησε καθαριστικά και χλωρίνη και απομάκρυνε αντικείμενα που θα μπορούσαν να συνδεθούν με την επίθεση.
Παράλληλα, σύμφωνα με την κατάθεσή του, αφαίρεσε τις τραπεζικές κάρτες της Σταυρούλας Λεβεντάκη και πραγματοποίησε αναλήψεις χρημάτων από ΑΤΜ. Οι αρχές εκτιμούν ότι οι κινήσεις αυτές έγιναν με στόχο να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι η 45χρονη βρισκόταν ακόμη στη ζωή ή ότι είχε πέσει θύμα ληστείας.
Κατά τη διάρκεια της νύχτας, η σορός παρέμεινε μέσα στο σπίτι.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της επόμενης ημέρας, σύμφωνα με όσα ο ίδιος υπέδειξε στους αστυνομικούς, μετέφερε το σώμα σε αγροτεμάχιο που χρησιμοποιούσε στην περιοχή του Βατόλακκου. Εκεί έσκαψε έναν πρόχειρο λάκκο και έθαψε τη Σταυρούλα Λεβεντάκη, ελπίζοντας ότι κανείς δεν θα ανακάλυπτε ποτέ τι είχε συμβεί.
Όμως οι έρευνες των αστυνομικών είχαν ήδη αρχίσει να οδηγούν προς το μέρος του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου