Η Ελευθερία Γιακουμάκη ήταν 43 ετών,μία μητέρα τριών παιδιών, και ζούσε στις Δαφνές Ηρακλείου στην Κρήτη. Ήταν διαζευγμένη εδώ και χρόνια και είχε αναλάβει μόνη της τη φροντίδα των παιδιών της, κάτι που όλοι γύρω της αναγνώριζαν. Τα παιδιά της ήταν το κέντρο της ζωής της. Πάντα τους ενημέρωνε πού πήγαινε, απαντούσε σε κάθε κλήση και μήνυμα.
Στη ζωή της Ελευθερίας μπήκε ο Μαρίνος Ανδρεαδάκης, η σχέση τους κράτησε περίπου έναν χρόνο. Ο Μαρίνος ήταν πατέρας ενός μικρού κοριτσιού και, σύμφωνα με όσους τους γνώριζαν, ήταν αρκετά κτητικός. Η Ελευθερία είχε μιλήσει στους δικούς της για τη ζήλεια του, που ήταν αφόρητη. Έτσι, πριν από δύο μήνες, αποφάσισε να τον χωρίσει. Ήταν μια λογική και αναγκαία απόφαση. Ο γιος της είπε ότι ο χωρισμός έγινε ήρεμα, αφού κατάλαβαν ότι δεν ταίριαζαν. Λίγο αργότερα, ο Μαρίνος είχε ήδη προχωρήσει σε νέα σχέση. Αυτό, τουλάχιστον, έδειχνε η επιφάνεια.
Κάτω από αυτή, κάτι άλλο έβραζε. Υπήρχαν μαρτυρίες που ήθελαν τον Μαρίνο να παρακολουθεί την Ελευθερία μετά τον χωρισμό. Αναφερόταν ακόμα ένα περιστατικό όπου φερόταν να είχε σκάσει τα λάστιχα του αυτοκινήτου της. Εκείνη ήξερε για την παθολογική του ζήλεια. Αυτό που δεν ήξερε, και δεν μπορούσε να φανταστεί, ήταν πόσο μακριά είχε φτάσει μέσα του.
Το βράδυ του Σαββάτου, 18 Απριλίου 2026, η Ελευθερία ήταν στο σπίτι με τα παιδιά της. Όλα έμοιαζαν φυσιολογικά. Δεν υπήρχε άγχος, ανησυχία ή κάτι παράξενο. Ήταν το τελευταίο βράδυ που η οικογένεια ήταν μαζί.
Την Κυριακή 19 Απριλίου 2026, γύρω στις 11 το πρωί, η Ελευθερία σηκώθηκε και ετοιμάστηκε να βγει. Άφησε ένα χειρόγραφο σημείωμα στην κουζίνα, γράφοντας ότι θα πήγαινε μια βόλτα με το αυτοκίνητο και θα επέστρεφε σύντομα. Δεν πήρε μαζί της την τσάντα, χρήματα ή οτιδήποτε άλλο παίρνει κανείς όταν σκοπεύει να λείψει για ώρα. Πήγαινε κάπου κοντά. Κάμερες ασφαλείας κατέγραψαν το λευκό Honda να φεύγει από τις Δαφνές προς την περιοχή των Αθανάτων.
Η Ελευθερία πήγαινε να βρεί τον Μαρίνο, στο σημείο που βρισκόταν συχνά, δεν ήξερε όμως ότι αυτή, θα ήταν η τελευταία τους συνάντηση.
Ο Μαρίνος έφτασε στο σημείο με το μηχανάκι του λίγο πριν τις 11:10 το πρωί, έχοντας μαζί του ένα πιστόλι. Η Ελευθερία βρισκόταν στη θέση του οδηγού στο λευκό Honda. Ο Μαρίνος πλησίασε το παράθυρο. Σύμφωνα με τις αρχές, δεν προηγήθηκε συζήτηση, αν και ένας αυτόπτης μάρτυρας ανέφερε ότι υπήρξε έντονη συνομιλία. Αμέσως μετά, ο Μαρίνος πυροβόλησε την Ελευθερία στο κεφάλι από κοντινή απόσταση. Το τραύμα ήταν διαμπερές. Ένας κάλυκας βρέθηκε αργότερα στο πορτ μπαγκάζ. Υπάρχουν ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες για δεύτερο πυροβολισμό, κάτι που θα έδειχνε η ιατροδικαστική εξέταση.
Όλα συνέβησαν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.
Στη συνέχεια, ο Μαρίνος έκρυψε πρόχειρα το αυτοκίνητο και έφυγε με το μηχανάκι. Σκόπευε να επιστρέψει στο σπίτι του στις Μαλάδες, να πάρει το δικό του αυτοκίνητο και να εξαφανίσει το Honda μαζί με τη σορό. Όμως, στην ταραχή του, έπεσε με το μηχανάκι και τραυματίστηκε στο πρόσωπο και στα χέρια. Δεν μπορούσε να συνεχίσει με το δίκυκλο και αναγκάστηκε να περπατήσει μέχρι μια καφετέρια στους Αθανάτους.
Γύρω στις 11:50, κάμερα ασφαλείας τον κατέγραψε να φτάνει πεζός στην καφετέρια. Ήταν εμφανώς νευρικός και μιλούσε συνεχώς στο τηλέφωνο. Ζήτησε να του καλέσουν ταξί και οδική βοήθεια για το μηχανάκι. Οι αρχές πιστεύουν ότι δεν είχε μαζί του το δικό του κινητό, ώστε να μην αφήσει ίχνη στην περιοχή του εγκλήματος.
Η οδηγός ταξί που τον μετέφερε στις Μαλάδες μίλησε αργότερα στα μέσα ενημέρωσης. Είδε αίμα στο χέρι του και τον ρώτησε αν είχε χτυπήσει. Εκείνος το αρνήθηκε και της είπε ότι είχε ατύχημα με το μηχανάκι. Κατά τη διαδρομή, της μίλησε για το παιδί του και είπε ότι ήθελε να το βλέπει πιο συχνά για να κάνουν ιππασία μαζί.
Λίγο πριν τις 12:00, έφτασε στο σπίτι του. Χωρίς να καθυστερήσει, πήρε το αυτοκίνητό του, ένα Smart, και επέστρεψε στον Άγιο Παντελεήμονα. Ήταν περίπου μία το μεσημέρι. Πάρκαρε το Smart, άνοιξε το Honda, μετέφερε τη σορό της Ελευθερίας στο πίσω κάθισμα και κάθισε στη θέση του οδηγού. Κατευθύνθηκε προς την εθνική οδό Ηρακλείου-Μοιρών, προς την Αγία Βαρβάρα. Ήξερε καλά την περιοχή, αφού εκεί κοντά ήταν το πατρικό του σπίτι. Οδήγησε το αυτοκίνητο σε μια απόκρημνη ρεματιά, σε ένα εντελώς απομονωμένο και απρόσιτο σημείο, αόρατο από κάθε δρόμο. Άφησε την πόρτα ανοιχτή και έφυγε πεζός.
Έφτασε σε ένα βενζινάδικο στην εθνική οδό, κάλεσε ταξί και γύρω στις 2 το μεσημέρι επέστρεψε για δεύτερη φορά στον τόπο του εγκλήματος. Πήρε το Smart του και έφυγε. Πιθανότατα, μαζί του πήρε και το κινητό της Ελευθερίας.
Το βράδυ της Κυριακής, χρησιμοποίησε το κινητό της Ελευθερίας για να στείλει αυτοματοποιημένα μηνύματα στα παιδιά της, με αποτέλεσμα οι έρευνες να ξεκινήσουν σε λάθος κατεύθυνση. Τα ξημερώματα της Δευτέρας, επικοινώνησε με τον αδερφό της Ελευθερίας, τον Αλέκο. Στη συνομιλία που αποκαλύφθηκε αργότερα, προσπάθησε να στρέψει τις έρευνες αλλού, λέγοντας ότι ίσως η Ελευθερία επισκέφθηκε ένα μοναστήρι στο Ρέθυμνο ή θυμήθηκε τον κωδικό ενός παλιού σπιτιού στην Αγία Βαρβάρα, αλλά πρόσθεσε ότι το κλειδί είχε αλλάξει μετά τον χωρισμό, οπότε δεν μπορούσε να μπει.
Τη Δευτέρα 20 Απριλίου, η οικογένεια της Ελευθερίας ζούσε μέσα στην αγωνία. Ο μεγαλύτερος γιος της, ο Βαγγέλης, είχε ήδη πάει από τη νύχτα στο αστυνομικό τμημα για να δηλώσει την εξαφάνισή της. Η οικογένεια επέμενε από την αρχή ότι η Ελευθερία δεν θα έφευγε ποτέ χωρίς να επικοινωνήσει με τα παιδιά της. Εκδόθηκε missing alert.
Η Ελευθερία δεν εμφανίστηκε ούτε στο δικαστήριο που είχε εκείνη την ημέρα με τον πρώην σύζυγό της. Οι αρχές άρχισαν να ερευνούν μεγάλες περιοχές. Το στίγμα του κινητού της εντοπίστηκε γενικά στην περιοχή του Γιούχτα, αλλά η ακτίνα κάλυψης ήταν τόσο μεγάλη που οι έρευνες έμοιαζαν ατελείωτες.
Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της Δευτέρας, αστυνομικοί της Ασφάλειας Ηρακλείου πήγαν στο σπίτι του Μαρίνου για έρευνα. Εκείνος έδωσε κατάθεση, λέγοντας ότι οι αμυχές στο πρόσωπο και τα χέρια του προήλθαν από ατύχημα με το μηχανάκι και ότι είχε καλέσει οδική βοήθεια. Η κατάθεσή του είχε αρκετά κενά, κυρίως επειδή τα σημάδια έμοιαζαν περισσότερο με τραύματα από συμπλοκή παρά από τροχαίο. Οι αστυνομικοί αποφάσισαν να τον καλέσουν ξανά για συμπληρωματική κατάθεση.
Το μεσημέρι της Τρίτης 21 Απριλίου, η είδηση έρχεται απότομα, ο Μαρίνος Ανδρεαδάκης βρέθηκε νεκρός. Ο αδερφός του, που τον έψαχνε νομίζοντας ότι ήταν στο αστυνομικό τμήμα για συμπληρωματική κατάθεση, τον βρήκε στο ξωκκλήσι της Παναγίας Καρδιώτισσας, πριν τον Προφήτη Ηλία, κοντά στο σημείο όπου είχε εντοπιστεί το τελευταίο στίγμα του κινητού της Ελευθερίας.
Ο Μαρίνος είχε ανέβει το λιθόστρωτο μονοπάτι πάνω από το ξωκκλήσι και, στο κοίλωμα ενός βράχου, ανάμεσα σε εικόνες Αγίων, αυτοκτόνησε με μια κοντόκαννη καραμπίνα. Το ίδιο ξωκκλήσι είχαν επισκεφθεί μαζί με την Ελευθερία στο παρελθόν.
ΗΗ αυτοκτονία του Μαρίνου πάγωσε την οικογένεια της Ελευθερίας. Ο γιος της είπε ότι άρχισε να σκέφτεται αρνητικά.
Ο αδερφός του Μαρίνου έδωσε κατάθεση στην Ασφάλεια Ηρακλείου και αποκάλυψε ότι ο Μαρίνος του είχε δώσει παλιότερα έναν φάκελο με γράμματα που είχε γράψει ο ίδιος.
Σε αυτά τα γράμματα, ο Μαρίνος κατέγραφε σκέψεις του, μιλούσε για το παιδί του, για την Ελευθερία και για το τι θα συνέβαινε αν έβαζε τέλος στη ζωή του. Είχε εκφράσει και στο παρελθόν την πρόθεσή του να αυτοκτονήσει.
Την Τετάρτη, 22 Απριλίου, οι έρευνες συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση. Εκπαιδευμένοι σκύλοι χτενίζουν την περιοχή των Αθανάτων και την περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα. Εντοπίζεται μια άδεια θήκη πιστολιού πράσινου χρώματος και ένα πακέτο τσιγάρα, της μάρκας που κάπνιζε ο Μαρίνος.
Πίσω από ένα τοιχάκι βρίσκεται επίσης μια γόπα, από τη μάρκα που κάπνιζε η Ελευθερία. Και τα δύο αντικείμενα αποστέλλονται στα εγκληματολογικά εργαστήρια. Τα παιδιά της Ελευθερίας είναι παρόντα σε όλες τις έρευνες. Συγγενείς, εθελοντές και απλοί πολίτες συμμετέχουν.
Το μεσημέρι, το drone της Αστυνομίας πέταξε πάνω από την εθνική οδό Ηρακλείου-Μοιρών. Τα βίντεο που κατέγραψε έδειξαν τον Μαρίνο να περπατά προς ένα βενζινάδικο, κοντά στη διασταύρωση του Αγίου Θωμά. Οι αρχές άλλαξαν αμέσως κατεύθυνση και άρχισαν να ψάχνουν σε εκείνη την περιοχή.
Λίγο μετά τις 5 το απόγευμα, το λευκό Honda βρέθηκε στο βάθος μιας ρεματιάς στην Αγία Βαρβάρα, σε ένα σημείο που δεν πλησιάζει κανείς αν δεν έχει περιουσία εκεί. Στο πίσω κάθισμα βρέθηκε νεκρή η Ελευθερία, γερμένη και σκεπασμένη με την κουκούλα του μπουφάν της. Για να μετακινηθεί το αυτοκίνητο από τη ρεματιά χρειάστηκε τρακτέρ και στη συνέχεια γερανός. Η σορός της μεταφέρθηκε με μεγάλο αγροτικό όχημα.
Ο χώρος αποκλείστηκε αμέσως. Τα παιδιά και ο αδερφός της Ελευθερίας έτρεξαν στο σημείο μέσα από τα χωράφια, αλλά δεν τους άφησαν να πλησιάσουν. Η μητέρα της Ελευθερίας είπε αργότερα: «Ήξερα ότι την είχε σκοτώσει αλλά δεν ήθελα να το πιστέψω. Δεν μπορώ να το πιστέψω. Κοιτάω τα εγγόνια μου και πρέπει να τους δώσω κουράγιο».
Η πρώτη εκτίμηση των αρχών ήταν ξεκάθαρη: πρόκειται για εγκληματική ενέργεια. Δεν βρέθηκε όπλο στο σημείο. Η Ελευθερία είχε τραύμα από πυροβολισμό στο κεφάλι και είχε πυροβοληθεί από κοντινή απόσταση.
Τα αδέρφια του Μαρίνου εξέδωσαν γραπτή ανακοίνωση, λέγοντας ότι είναι συγκλονισμένοι και ζητούν συγγνώμη από την οικογένεια της Ελευθερίας. Δεν μπορούν να πιστέψουν πώς έφτασε ως εκεί. «Κατέστρεψε δύο οικογένειες. Δεν μας έδωσε κανένα σημάδι να μπορέσουμε να το προλάβουμε. Έχουμε μείνει άφωνοι με όσα μαθαίνουμε για τον ίδιο μας τον αδερφό. Πρέπει να σταθούμε δίπλα στο παιδί του αυτή τη στιγμή».
Η κηδεία του Μαρίνου Ανδρεαδάκη έγινε την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, την ίδια μέρα που συμπληρώνονταν έξι μήνες από τον θάνατο του πατέρα της Ελευθερίας. Η οικογένειά της έχανε για δεύτερη φορά μέσα σε έξι μήνες έναν δικό της άνθρωπο.
Μια φίλη της Ελευθερίας ανέβασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια φωτογραφία της με λόγια αποχαιρετισμού. Η φωτογραφία είχε τραβηχτεί στις 19 Απριλίου 2025, ακριβώς έναν χρόνο πριν.
Η Ελευθερία Γιακουμάκη είχε φύγει από το σπίτι της χωρίς τσάντα και χωρίς χρήματα, σίγουρη ότι θα επέστρεφε σύντομα. Τα παιδιά της την περίμεναν. Δεν γύρισε ποτέ. Όχι επειδή δεν ήθελε. Αλλά επειδή κάποιος αποφάσισε να την σκοτώσει.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου