Αν βρεθείς στη Μακρυράχη Πηλίου, θα σου πουν πως είναι το χωριό των λουλουδιών. Θα δεις θερμοκήπια να απλώνονται γύρω σου, μυρωδιές από χώμα και ανθισμένα φυτά, μια καθημερινότητα που μοιάζει ήρεμη και σταθερή. Εκεί ζει ο Λάμπρος Μαλαχιάς, 61 ετών, αγρότης και ανθοκόμος. Είναι από τους ανθρώπους που περνούν σχεδόν απαρατήρητοι, όχι γιατί δεν έχουν παρουσία, αλλά γιατί δεν προκαλούν ποτέ. Δουλεύει, φροντίζει τα λουλούδια του, ετοιμάζει συσκευασίες που προμηθεύουν εργάτες του χωριού και στηρίζουν και τη δραστηριότητα του αδερφού του στην Αθήνα. Οι συγχωριανοί του μιλούν για έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, με καλή καρδιά.
Δίπλα του, το τελευταίο διάστημα, βρίσκεται μια 36χρονη γυναίκα, μητέρα δύο ανήλικων παιδιών. Έχει χωρίσει από τον 50χρονο σύζυγό της και προσπαθεί να ξεκινήσει ξανά. Η σχέση της με τον Λάμπρο γίνεται γρήγορα γνωστή σε ένα χωριό όπου τίποτα δεν μένει κρυφό. Ο 50χρονος, πρώην σύζυγός της, δεν αποδέχεται τον χωρισμό. Στο καφενείο ακούει πειράγματα. «Σου την πήρε», «σε παράτησε για έναν μεγαλύτερο». Τα λόγια επαναλαμβάνονται, τον ακολουθούν, τον εκθέτουν. Μέσα του η ζήλεια μεγαλώνει και ο Λάμπρος παίρνει τη μορφή του ανθρώπου που του στέρησε κάτι που θεωρούσε δικό του.
Φτάνεις στο βράδυ της 2ας Απριλίου 2016. Είναι λίγο πριν τις δέκα. Βρίσκεσαι έξω από την αγροτική αποθήκη δίπλα στο σπίτι του Λάμπρου. Μέσα είναι εκείνος και η 36χρονη. Ο 50χρονος μπαίνει κρατώντας κυνηγετικό όπλο. Στην αρχή δεν φωνάζει. Κλαίει. Την παρακαλεί να επιστρέψει κοντά του. Εκείνη αρνείται. Η ατμόσφαιρα βαραίνει.
Ξαφνικά, σηκώνει το όπλο και τη πυροβολεί στο χέρι. Ο Λάμπρος αντιδρά, προσπαθεί να παρέμβει. Δέχεται πυροβολισμό στην κοιλιά και στο χέρι. Η γυναίκα βγαίνει έξω για να καλέσει ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, ώστε ο τραυματισμένος 61χρονος να μεταφερθεί στο Κέντρο Υγείας Ζαγοράς για πρώτες βοήθειες. Για περίπου ένα τέταρτο της ώρας, όσοι βρίσκονται κοντά πιστεύουν ότι η ένταση έχει κοπάσει. Μέσα στην αποθήκη, οι τρεις τους συζητούν. Μοιάζει σαν να υπάρχει μια παύση.
Όμως η παύση τελειώνει απότομα. Η γυναίκα δεν αλλάζει γνώμη. Δεν επιστρέφει. Ο 50χρονος, παρά τις προτροπές να σταματήσει, κινείται ξανά προς εκείνη. Τη πυροβολεί στο χέρι και τη χτυπά με το κοντάκι του όπλου σε διάφορα σημεία του σώματός της. Έπειτα στρέφεται προς τον Λάμπρο. Μπαίνει μέσα στην αποθήκη, τον πυροβολεί στην κοιλιά και συνεχίζει να τον χτυπά με το κοντάκι στο σώμα και στο κεφάλι, μέχρι που αυτό σπάει και πέφτει στο έδαφος. Το σπασμένο κομμάτι θα περισυλλεγεί αργότερα από τον χώρο. Ο 50χρονος παίρνει το όπλο και επιστρέφει στο σπίτι του.
Ο Λάμπρος μεταφέρεται στο Νοσοκομείο Βόλου. Η ιατροδικαστική εξέταση δείχνει ότι ο θάνατός του προήλθε από βαριές κακώσεις στην κοιλιά και στον θώρακΑ. Η 36χρονη νοσηλεύεται στην Ορθοπεδική Κλινική του ίδιου νοσοκομείου.
Λίγο αργότερα, αστυνομικοί εντοπίζουν τον 50χρονο στο σπίτι του. Έχει καταναλώσει δύο ποτήρια φυτοφάρμακο ράουνταπ και βρίσκεται στο κρεβάτι. Το όπλο κατασχέται. Σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχε άδεια για κατοχή κυνηγετικού όπλου και ερευνάται από πού το προμηθεύτηκε. Στο νοσοκομείο παραμένει νοσηλευόμενος και φρουρούμενος. Επαναλαμβάνει στους αστυνομικούς ότι θέλει να πεθάνει. Η αδερφή του ειδοποιείται. Η μεταφορά του για κατάθεση κρίνεται αρχικά αδύνατη για λόγους υγείας και ζητά προθεσμία από την ανακρίτρια που μεταβαίνει στο νοσοκομείο.
Στη Μακρυράχη επικρατεί σοκ. Η σορός του έχει μεταφερθεί από το Βόλο στο χωριό και η ατμόσφαιρα είναι βαριά. Οι άνθρωποι μιλούν για έναν ήρεμο, αγαπητό αγρότη που δεν είχε δώσει ποτέ δικαίωμα. Ο ιερέας καλεί τους συγχωριανούς να μη δώσουν συνέχεια στο κακό και να συγχωρέσουν την πράξη. Η 36χρονη δεν βρίσκεται εκεί· παραμένει στο νοσοκομείο.
Η υπόθεση φτάνει στη Δικαιοσύνη. Σε πρώτο βαθμό, ο 50χρονος καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη χωρίς ελαφρυντικά. Το 2020, στο Εφετείο Λάρισας, κατά πλειοψηφία του αναγνωρίζεται το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου. Η ποινή μειώνεται σε 17 έτη και 3 μήνες.
Και αν μείνεις λίγο ακόμα στη Μακρυράχη, θα δεις τα θερμοκήπια να λειτουργούν ξανά, τα λουλούδια να ανθίζουν κανονικά. Όμως ξέρεις πως μέσα σε μία από εκείνες τις αποθήκες, ένα βράδυ του Απριλίου του 2016, η ζωή του Λάμπρου Μαλαχιά σταμάτησε βίαια, αφήνοντας πίσω μια ιστορία που ακόμη βαραίνει το χωριό.

Comments
Post a Comment