Η Junko Furuta γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1971 και μεγάλωσε στο Misato, στην επαρχία Saitama στην Ιαπωνία. Ζούσε με τους γονείς της, τον μεγαλύτερο και τον μικρότερο αδελφό της. Φοιτούσε στο Yashio-Minami High School και ήταν καλή μαθήτρια. Από τον Οκτώβριο του 1988 εργαζόταν σε ένα εργοστάσιο πλαστικών, προσπαθώντας να συγκεντρώσει χρήματα για ένα ταξίδι μετά την αποφοίτηση. Οι συμμαθητές και οι καθηγητές της την χαρακτήριζαν σαν ένα ήρεμο και ευγενικό κορίτσι. Ανάμεσα στα σχέδιά της υπήρχε και η επιθυμία να γίνει τραγουδίστρια.
Την ίδια περίοδο, σε μια διαφορετική πλευρά της πόλης, τέσσερις νεαροί είχαν ήδη απομακρυνθεί από κάθε κανονικό ρυθμό ζωής. Οι Hiroshi Miyano, Jō Ogura, Shinji Minato και Yasushi Watanabe είχαν εγκαταλείψει το σχολείο το καλοκαίρι του 1988 και είχαν αρχίσει να μπλέκονται σε διάφορες εγκληματικές δραστηριότητες, και ήταν συνδεόμενοι με χαμηλόβαθμα μέλη της Υakuza.
Χρησιμοποιούσαν το σπίτι της οικογένειας του Minato στο Adachi του Tokyo ως χώρο συνάντησης. Από τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς είχαν κάνει κλοπές και σεξουαλικές επιθέσεις σε κορίτσια της ηλικίας τους. Στις 8 Νοεμβρίου είχαν απαγάγει μια 19χρονη γυναίκα στο Adachi και τη κακοποίησαν σεξουαλικά μέσα σε ένα ξενοδοχείο.
Το βράδυ της 25ης Νοεμβρίου του 1988, η Junko επέστρεφε από τη δουλειά της. Ο δρόμος ήταν σκοτεινός και ήσυχος. Οι Miyano και Minato κινούνταν με τις μηχανές τους στην περιοχή, αναζητώντας στόχο. Την εντόπισαν καθώς επέστρεφε στο σπίτι της με το ποδήλατο. Με ένα νεύμα του Miyano, ο Minato την κλώτσησε, ρίχνοντάς την από το ποδήλατο, και έφυγε. Λίγο αργότερα, ο Miyano την πλησίασε, προσποιούμενος έναν περαστικό που είχε δει την επίθεση. Της πρότεινε να τη συνοδεύσει μέχρι το σπίτι της.
Η Junko δέχτηκε. Ο Miyano κέρδισε την εμπιστοσύνη της και την οδήγησε σε μια κοντινή αποθήκη. Εκεί, η στάση του άλλαξε. Της είπε ότι είχε σχέσεις με τη Υakuza και την απείλησε ότι αν δεν ακολουθούσε τις οδηγίες του, θα υπήρχαν συνέπειες για την ίδια και την οικογένειά της.
Την ίδια νύχτα, την πήρε με ένα ταξί και την οδήγησε σε ένα ξενοδοχείο στο Adachi, και εκεί την κακοποίησε σεξουαλικά. Αργότερα επικοινώνησε με τον Ogura και του περιέγραψε τι είχε συμβεί. Ο Ogura του είπε να μην την αφήσει να φύγει.
Τις πρώτες πρωινές ώρες της 26ης Νοεμβρίου, ο Miyano την πήγε σε ένα πάρκο κοντά στο ξενοδοχείο. Εκεί περίμεναν ο Ogura, ο Minato και ο Watanabe. Της είπαν ότι γνώριζαν πού ζούσε και ότι αν προσπαθούσε να δραπετεύσει, η οικογένειά της θα κινδύνευε. Ο Minato συμφώνησε να τη μεταφέρουν στο σπίτι της οικογένειάς του στο Adachi. Σε ένα δωμάτιο στον δεύτερο όροφο ξεκίνησε το βασανηστήριο της.
Στις 27 Νοεμβρίου, οι γονείς της δήλωσαν την εξαφάνισή της. Για να σταματήσουν οι γονείς της να την ψάχνουν, οι δράστες την ανάγκασαν να τηλεφωνήσει στη μητέρα της τρεις φορές. Η Junko είπε ότι είχε φύγει από το σπίτι και ότι ήταν ασφαλής. Όταν οι γονείς του Minato βρίσκονταν στο σπίτι, την ανάγκαζαν να προσποιείται ότι ήταν η φίλη του.
Στις 28 Νοεμβρίου, η κατάσταση ξέφυγε. Οι τέσσερις άνδρες, άρχισαν να καλούν άλλους άνδρες στο σπίτι και την εξανάγκαζαν να πάει μαζί τους. Όταν τελείωσαν αυτά ο Miyano προκάλεσε εγκαύματα στο σώμα της χρησιμοποιώντας φωτιά. Τις επόμενες ημέρες, η κακοποίηση ξέφυγε. Όταν η Junko επιχείρησε να το σκάσει στις αρχές Δεκεμβρίου, την τιμώρησαν με χτυπήματα στο πρόσωπο και εγκαύματα στους αστραγάλους.
Την εξανάγκαζαν να μένει γυμνή, να εκτίθεται μπροστά τους, να στέκεται στο μπαλκόνι τη νύχτα με ελάχιστα ρούχα. Χρησιμοποιούσαν αντικείμενα στο σώμα της. Την υποχρέωναν να καταναλώνει μεγάλες ποσότητες αλκοόλ, γάλα και νερό, να καπνίζει συνεχόμενα και να εισπνέει αναθυμιάσεις διαλυτικών ουσιών.
Στα μέσα Δεκεμβρίου, ένα ακόμη επεισόδιο οδήγησε σε νέα επίθεση. Τη χτύπησαν επανειλημμένα και προκάλεσαν εγκαύματα στα χέρια και στους μηρούς της. Από εκείνο το σημείο και μετά, η κατάστασή της επιδεινώθηκε δραματικά. Η σωματική της αντοχή μειωνόταν συνεχώς. Σε στιγμές εξάντλησης, ζητούσε να τελειώσει η ζωή της.
Καθώς ο Δεκέμβριος προχωρούσε, η ένταση της κακοποίησης δεν μειώθηκε. Της έδιναν μικρές μερίδες φαγητό και τελικά κατέληξαν να της δίνουν μόνο γάλα. Δεν μπορούσε πλέον να περπατήσει, δεν είχε καν τη δύναμη να φτάσει στο μπάνιο. Το πρόσωπό της είχε παραμορφωθεί από τα χτυπήματα και οι πληγές της είχαν αρχίσει να μολύνονται.
Στις 27 Δεκεμβρίου, ενώ η Junko εξακολουθούσε να βρίσκεται αιχμάλωτη τους, η ίδια ομάδα απήγαγε μια ακόμη 19χρονη γυναίκα στο Adachi και τη κακοποίησαν σεξουαλικά μέσα σε ένα μοτέλ.
Λίγες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά, ο Miyano έχασε πολλά χρήματα σε ένα παιχνίδι mahjong. Όταν επέστρεψε στο σπίτι ήταν αρκετά θυμωμένος και κατευθύνθηκε στο δωμάτιο που ήταν η Junko. Ξέσπασε τον θυμό του πάνω της, την χτύπησε ανελλέηταν της έριξε ζεστό κερί στο πρόσωπο και την ανάγκασε να καταπιεί διάφορα υγρά. Η Junko μόλις τελείωσε το βασανηστήριο σηκώθηκε με δυσκολία και έπεσε πάνω σε μια συσκευή, και άρχησε να έχει σπασμούς.
Οι υπόλοιποι συνέχισαν να την κακοποιούν. Για να αποφύγουν να λερωθούν, τύλιξαν τα χέρια τους με πλαστικό. Τη χτύπησαν με τα χέρια τους και με ένα μεταλλικό αντικείμενο, το οποίο έριχναν συνέχεια πάνω στο σώμα της. Ο Miyano την περιέλουσε με εύφλεκτο υγρό και της έβαλε φωτιά. Εκείνη προσπάθησε να αντιδράσει, αλλά ήταν μάταιο.
Η επίθεση κράτησε συνολικά δύο ώρες. Στις 4 Ιανουαρίου του 1989, στις 10 το πρωί η Junko Furuta άφησε την τελευταία της πνοή. Οι δράστες αποφάσισαν να εξαφανίσουν το σώμα της. Έβαλαν το άψυχο σώμα της Junko σε μία μεγάλη τσάντα και στη συνέχεια μέσα σε ένα μεταλλικό βαρέλι, το οποίο γέμισαν με τσιμέντο. Το βράδυ της 5ης Ιανουαρίου, μετέφεραν το βαρέλι σε έναν άδειο χώρο κοντά σε εργοτάξιο στο Wakasu, στο Kōtō του Tokyo.
Στις αρχές του 1989, ο Miyano και ο Ogura συνελήφθησαν για την απαγωγή και την σεξουαλική κακοποίηση, μίας 19χρονης γυναίκας. Κατά την ανάκριση, ο Miyano άρχησε να λέει διάφορα για την υπόθεση της Junko, πιστεύοντας ότι οι αρχές την γνώριζαν ήδη. Οι αστυνομικοί αρχικά δεν κατάλαβαν τη σύνδεση, όμως οι πληροφορίες οδήγησαν στην αναζήτηση του σημείου.
Στις 29 Μαρτίου του 1989, το βαρέλι εντοπίστηκε στο Wakasu. Το σώμα αναγνωρίστηκε μέσω αποτυπωμάτων. Ακολούθησαν συλλήψεις των εμπλεκομένων, μεταξύ αυτών των Minato, Watanabe, Nakamura και Ihara.
Η υπόθεση εκδικάστηκε με τους κατηγορούμενους να κρίνονται ένοχοι για απαγωγή με σκοπό τη σεξουαλική επίθεση, παράνομη κράτηση, σεξουαλική κακοποίηση, επίθεση, δολοφονία και απόκρυψη πτώματος. Οι ποινές που επιβλήθηκαν κυμάνθηκαν από επτά έως είκοσι χρόνια φυλάκισης. Ο Hiroshi Miyano καταδικάστηκε αρχικά σε 17 χρόνια και στη συνέχεια η ποινή του άλλαξε σε 20. Οι υπόλοιποι έλαβαν μικρότερες ποινές.
Μετά την αποφυλάκισή τους, άλλαξαν ονόματα και συνέχισαν τη ζωή τους σε διαφορετικές περιοχές. Ο Miyano υιοθέτησε το επίθετο Yokoyama. Ο Ogura άλλαξε το όνομά του σε Kamisaku. Ο Minato επέστρεψε και έζησε με τη μητέρα του. Ο Watanabe παρέμεινε στο Tokyo.
Η κηδεία της Junko Furuta πραγματοποιήθηκε στις 2 Απριλίου του 1989. Κατά τη διάρκεια της τελετής, διαβάστηκε ένα μήνυμα από τους συμμαθητές της. Το σχολείο της παρέδωσε το απολυτήριό της στους γονείς της. Η στολή από τη μελλοντική της εργασία τοποθετήθηκε στο φέρετρο.
Ο χώρος στο Wakasu όπου βρέθηκε το βαρέλι άλλαξε με τα χρόνια και μετατράπηκε σε βιομηχανική ζώνη. Η ιστορία της Junko ολοκληρώθηκε εκεί, αφήνοντας πίσω της μια διαδρομή σαράντα ημερών, από ένα ήσυχο απόγευμα επιστροφής στο σπίτι μέχρι ένα δωμάτιο βασανηστηρίων όπου ο χρόνος σταμάτησε.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου